Hüzün'dü Senin Adın

gönlüm hasretine yetim bir çocuk

nazlı , kırılgan ; heryanı yalnızlık korkusu

sanırsın ürkek güvercin yavrusu

dökülürken gözlerimden yaş

esen rüzgara karşı üflüyorum sigaramın dumanını

sana inat

nikotin kokutuyorum gözyaşlarımı

bu beni bilmem kaçıncı yalnız bırakışın

bu benim sana bilmem kaçıncı aldanışım

çoktan biterdi bu aşk, ki ben

yalnızlıktan korkmasam

ve

dudaklarına sürdüğün parlatıcının tadını

alabilseydim başka dudaklardan

çoktan giderdim de

avutamıyorum bu bedeni başka tende

gözlerin

geceden kara

gülüşün

sabah aydınlığı

ve yüzün

sen varken de sensiz de

her mevsim bana hüzün