Hüzünlerimin Koynunda Bir Gece

Pespaye akşamlardan birinde,

Çaldım yine kapını,

Hüzünlerimi getirdim sana,

Umutsuzluklarımı,

Mutsuzluklarımı,

Terk edilmişliklerimi,

Bıraktım koynuna,

Ağır ağır uzandım yanına,

Kokunu duymak istedi,

Ruhum,

Özlemlerimin hatırına...

Hüzünlerim Uyandı,

Yine uykusundan,

İçten içe kemirmeye,

Başladı yine yaşanmışlıklarımı,

Derken karanlıklar kalktı,

Doğruldu yerinden,

Ve yakaladı geceyi yine uykusunda,

Metruk ve kimsesiz bu ruh,

Sahibi yok,

Terk edilmiş bir beden gibi,

Atılmış bir kenara.

Ağlamaklı bakışlar,

Laf anlamayan vakitler,

Doğum sancısı çeken kelimeler,

Yazılamayan cümlelere,

Kilitlenen gönüller...

Sıkışıp kaldığım iki ara,

Hayaller ve gerçekler,

Bitmeyen gecelerde,

çekilen işkenceler,

Ve yeni doğan güne,

Uyanan yaşanası duygular.

İşte böyle birşey,

Sana gelişlerim,

Seni isteyişlerim,

Seni sevişlerim...