Huzura Er Küçüğüm
Saçak altlarından usul usul çıktı yokuşu
Paslı elektrik direğinin arasından geçti
Hayallerini ve korkularını şeker torbasına koydu
Küçük evinin önünde yüzüne olağan bir şirinlik kondurdu
Evin iki yalnızlığı daha vardı
Arasına yalnızlığını sıkıştırdı durdu
Tekir, kurbağa sobanın baş köşesini tuttu
Isınmak için kan bağını yükseklerdeki güneşlere tutturdu
Daracık odaların küçücük camlarından
Sızan ışıklara
Namelerinin ucunu yakıp yakıp savurdu
Ağlamaya meyilliydi , boğazındaki düğümü
Kanaviçeli yastığı ıslatmamak için geciktirdi
Minik yüreğini jiletlemekle yetindi
Arabesk kavramlara inat, yüceldi
Bu yücelik denen , için için sever miydi , döver miydi
Yoksa
Gaz lambasının bir oyunu muydu
Korkuları pireden deveye çeviren
Eğreti ruhumu figuran niyetine dolaştıran
Koca göz takınmışlığımın koca yalanına bakan
Uyku felcinden firar edip
Işık hızında haylazlıklardan arta kalan
Sihirli bir yudum mutlulaşma ...
Akranlarım sever miydi bilmem
Tahta kurtlarının kırt kırtlarından memnundum
Fındık farelerinden de
Manik ataklarda özgürlüğümle coştum
Maceradan macereya soluksuz koştum
Efsaneleştim!...
Ruhumun girizgahında olağan suskunluğumla
Dolunaylı bir gecede kadınlığıma doğdum
Uçsuz yalızlığındaki çocukluğumu şefkatle bağrıma bastım
?Huzura er küçüğüm , artık benimlesin
Saatin tik taklarında kaldı zahirin
Ebediyen ; ahrete teslim edildin?