Huzursuz Düş Kuran Zemberek

Şimdiki zaman hikayesi bu…Guguklu saatin kukumav kuşlarını vurmuş göktaşları...Isırgan tarlasına saklanmış an yüzüstü bırakıp kendini…Nihayet geldi diye söylenmiş kimseler…Herkes yanlış anlamış.

Su olduğunu bilmeyen deniz gibiyim

Deli baldan şifa uman,

El pençe divan

Kocaman bir duyguyu bastırdım,

Dağıtıp duruyorum usulünce

Acıdı kanarak içtiğim su,

Yerimi de yadırgıyorum sonda ki

İçim gayya kuyusu

Nasıl diyeyim…İşte öyle

İki ayrı dilde söyleniyor,

Bu saatten sonra

Bu saat kaç beyhude

Bana Türk'çe söyle

Ovuşturuyor gözlerini dün

Batıyor mahmur gece

Birazdan gün devrilir,

Nabzımın üzerine

Ben yine…

Avcuma el çizmeye çalışırım kendimce

lodos kahverengisi olursun sen,

Kaçırılmış gözlerinle

Yoklarken yarın dünü

Ben renk vermem meşrebimce

Gözdür seğirir

Kulaktır çınlar

Sen/deler yürek çarpıntısı

O boşluk daha da büyür,

Adım atacak yer olmayan içimde

Kadere sordum her şeyi bilir diye…Talaşa yatırılmış kalıp buzmuş yarın...Dişlerini gıcırdatıyormuş kıl testere…Ve yüz yokmuş sonu sıfırla bitmeyen

Suadiyeşubatikibinyirmibir

Demir Mutlugil