Hüzzam Diyarı

-//

kısmi bir deprem ardı kalmışken enkaz altında anlamı hayatın

ne zaman ruhum vurulsa yokluğun tozu çıkar ve  aşk sarar gökyüzünü

ateşten barikatların isyan bayrak taşıyıcısı olurum

dilimin altında kesme şekerli kıtlama çay kokulu hasret  türkülerinin

neşterin gün’ahında doğranmış bir zikir şiiriyim m i s a l

leylanın rüyalarında kaysın düş sürgünü

omuzumdaki meleklerin akit defterine düşen kırmızı mürekkep lekesiyim bazen

aklımın tutuk iklimlerinde cebinde son kokusu kalmış kaktüs çiçeğiyim

asi bakan aşkın nûn hükmünde kahvenin telvesinde biriken kırk yıl hatrı

bir gülümseme ısmarlanır kahkaha tufanı ülkesinden

iç’imde örgütlenen yağmurun, buzun ve hummalı kışın

kılıç yarasıdır beni hüzünlendiren

dudağıma SUS! sürülen

bir geçit takvimi d’üşüyorken ürkek dağ ceylanının gözlerinden..

dokunmadan öldürebilir bazen seven seveni

öpmeden uzak diyarlardan hazlandırabilir yürekten yüreğe

değil mi ki gözlerdeki körlük aşk

değil mi ki yürürken yan yana şemsiyesiz yağmurda ıslanmanın farkında olmadan aşk

değil mi ki gülü külden ayıran noktanın ve virgülün derin sorgu çıkmazı aşk

kelimelerin ruhumda kanadığı anlar vardı

çatal yürekli mısralardan geçtiğim zaman dilimleri

titreyen merhametimi yağmalayan kara söylemli ağızlar vardı

b a k ı ş l a r ı m d a derinleşen yusufi kuyular

gök terledikçe gözlerimi yağmalayan b u l u t l a r vardı

içimi biçen hüzün damarlı

ş a r k ı l a r..

ş i m d i

kimliğime bulaşan diyar diyar hicran yaraları

buluşup kederin en hüzzam yanından

can acıtır candan ötemi

göz kapaklarımda demleniyor ağıt yüklü yollar

derinden

çok derinden yangın ve kül

birikiyor s ı z ı l a r ı m a .

bir nefes sevdasını sevdim

gölgesinde uyuturdum yakası açılmadık hayallerimi

n’asır bağlamış ellerime bebeksi dokunuşlarını sevdim

birde şiir gibi gülüşünü...

-n u r e t t i n ÖNDER