İbrahim Abim

Dünya gözüyle görmeden girmişsin kara toprağa

Görmesemde bilmesemde seviyorum canım abim.

Doyamamış yavruların o gül yüzüne bakmağa

Hasretin yakıyor bizi özlüyorum canım abim.

Büyükler anlatır seni çok yiğit bir adammışsın

Hayatını doğruluğa feda edip adamışsın

Üstüne göçünce toprak oracıkta can vermişsin

O gün seni bilmesemde soruyorum canım abim.

Kara haber gider köye toplanır herkes başına

Bunu duyan kardeşlerin boğulurlar gözyaşına

Baba ayrı bir perişan kalır gariban başına

O gün acı çekmesemde ağlıyorum canım abim.

Daha yaşın yirmi beşken genç ömrünün baharında

Öksüz kalmış yavruların annelerinin kucağında

Kurtulsunlar diye dede verir öksüzler yurduna

Yokluğun yakıyor beni arıyorum canım abim.

İkiside sadık sana bıraktığın oğulların

Hepsi dua eder sana boy boy olan torunların

Sana layık olmak için çalışıyor yavruların

Hiç yüzünü görmesemde seviyorum canım abim.

Elbet bir gün gideceğiz elimizde değil seçim

Babasızlık büker boynu yetimlere zordur geçim

İçimizde bir yarasın yanıyoruz için için

Hiç aklımdan çıkmıyorsun yanıyorum

canım abim.

Hayır niyetiyle çıktın ebedi yolculuğuna

Rabbimiz kabul buyursun ebeden has kulluğuna

Mazhar eylesin inşallah Muhammedin dostluğuna

Rabbim bizi cennetinde buluştursun canım