İbret

Yakınlardan geliyor ölümün ayak sesi,

Şu karşı mahalleden geçti sanki Azrail.

İbretler dağıtıyor uğuldayan nefesi,

Depremler, facialar dolaşıyor da il il.

Raydan çıkan trenler, çöküveren binalar,

Merdiven boşlukları kimlere oldu mezar,

Her afette aynı ses kulaklarda uğuldar;

Her an ölüme gebe, her yer ölüme sahil.