Ibret Olsun

Sen yuruyorsun, ben ise hep oturuyorum

Yurumeye hasret birisiyim, sen ise hayatta deli maceralari olan

her an sakat kalmayi goze alip, tehlikeli sporlar yapmaya bayiliyorsun

Sasiyorum aklina, bu halimden ibret almiyormusun

Gormuyorum, ne denizi ne cicekleri ne havayi ne insanlari nede onumdeki yemegi

Sen ise nerdeyse 24 saat bilgisayarin basinda

veya televizyonun karsisinda onlara zarar vermektesin

Sasiyorum aklina, bu halimden hala ibret almiyormusun

Engeliyim, senin deyiminle gozum agzim bir yere kayiyor, ellerim, ayaklarim bir tarafta

Senin gibi gulemiyor ve yasiyamiyorum

Ama inanki gorundugum gibi degilim, herseyin farkindayim

Sasiyorum aklina, bu halimden hala ibret almiyormusun

Olmustum simdi, ustumde bir kefen vardi sadece ve o kefeni saran toprak

Kimse yoktu yanimda ne dostlarim ne sevdigim ne param nede mulkum

Sen ise hayatinin daha basinda sandigini, Olumun senden uzak oldugunu iman etmek icin erken oldugunu dusunuyordun

Sasiyorum aklina, Topraklar var ustumde bu halimden hala ibret almiyormusun..