İçbükey Kırıklar Ve İnsan

I

Sahile vuran dalgaları

çığlık çığlığa martıları

balıkçı motorlarını izle

engin mavide kaybolacaksın

II

Günün geceyle sevişmesini

yakamozların sudaki işvesini

sessizce seğirtip giden tekir kediyi gözle

yıldız tozları kirpiklerinde mest olacaksın

III

Tüm ihtişamıyla İliştirirken cismini güneş

bir evsizin soğuktan büzüşmüş kundurasına

boyası silinmiş tahta bir bank üstünde

gerçek yalnızlığı tanıyacaksın

IV

Bir şeyler düğümlenecek boğazına

Suskular kaplayacak dilini

korkmadan ağla çocuklar gibi

daha bir insan olacaksın.

İstanbul