İçi Gülen Gözler

Sevdiğimin içi gülen

Kahverengi gözleri var

İnsan aydınlıkta güneş

Karanlıkta ay sanar.

Küçücük sevinçlerle

Çiçekler açar

Yeryüzüne sığmaz

Göklere uçar...

Sanırsın gökyüzünün mavisi

Enginliği, dinginliği denizin

Üzerine sinmiş büsbütün

Canlılığı, yeşilliği baharın

Bilemedim sevdalı mi

Tutkun mu yoksa

Döndüremez yolundan

Derya yukarı aksa...

Ne sevdası, ne yiğitliği

Kimseninkine benzer

Ne kendini ezdirir

Ne yerdeki karıncayı ezer...