İçi Sızlar Diye Yine Sevdi

Yazik sevmelerin çilesini çekti

Toprakta filizlendi dizginsiz duygulari.

Sararmadan solduran elde

Çöl kurusuna döndü yüreği.

Yine de seviyorum dedi..

Kurumadi.

Çetrefilli dukaklari bükmeye durdu hayat.

Ama O,

Sevdiğinden baska bilmedi,

Ölenle ölünmediğini bilebildi

Ama sevenle ölmekten vazgecmedi.

Yine de seveceğim dedi..

Aglamadi.

Yolundan oldu, kaybettim yolumu demedi

Kamçilanmiş taylara benzetti özlemini.

Zaptetmeye calişmadi kanayan nallari

Ve ardinda küsufa süzülen tozunu.

Bu gece de sevmeliyim dedi..

Uyumadi.

Ucu görünmeyen ufuklara yelken açmaktan geri durmadi

Pupa olmuş dalgalarin emrinden çikacakti da,

Sizlanarak sürükleniyorken kaydi ayaği.

Inadina seviyorum dedi..

Boyun egmedi.

Buzu imrendirmeye yeltendi ki,

Erimenin hakkini vermeyi başardi.

Lif lif sökülüverdi umuda gebe hisler...

O da dökülüverdi, güze hali serdi.

Dökülerek severim dedi..

Solmadi.

Sesinin yankisinda boğulacak olsa da

Kendini haykirişlarin tizinden atamadi.

Çekiç de örsle şahit oldu üzenginin kor haline.

Sus puslara aldirişin muktedir olamadiği anda

Seslendi.

Bağirarak Seviyorum dedi..

SUSMADI..