İçimde Bir Ağaç Kuruyor

kim çaldı güneşi

bereket yağmurlarını

gövdesine kazıdığım isimler silindi yavaş yavaş

kasırgalarda sığındığım gölgesi kayboldu

duldasız

üryan kalıyorum

utanıyorum aldığım her nefeste

önce kurtlar bürüdü

dirhem dirhem yediler

koca bir çınardı

ufaldı

dallarına astığım çaputlar delik deşik

her çaputta bir umut düştü toprağa

sakiler görüyorum gözlerimi kapattığımda

yanımdan geçiyorlar

gözlerime bakmadan

bir damla diyorum bir damla

şarap yeşertmez ağacını diyorlar

anlıyorum

uzaklaşıyorlar

ayak izlerinden resimler yapıyorum

su resmi

deniz resmi

gözlerimi açtığımda siliniyorlar

ağlıyorum

dibinde bekliyor hala

baharında bir kız

kınası solmuş bir gelin

ellerinde pembe çaputlar

ağlıyorlar

içimde bir ağaç kuruyor

anlamıyorlar