İçimde Bir de Sen
(V) Hezeyan Mektupları / Beşinci Nüsha (İçimde Bir de Sen)
rüyalar ve hayaller, şimdi derin uykularda.
resimlerse katledilmiş, en derinde kuşkular.
siyah palete bulanmış, infilakı tablolarda,
kalpse harpte şimdi, kandırılmış duygularla.
kalbin iştirakını, yalansız duygularla ördüm.
vebali rıhtımımda kalan, yeminlerden döndüm.
yapayalnız tenim, beni ağlatan geceye sövdüm.
kalbi aşka mezar edip, ne sevdalar gömdüm.
şu an göğsüm ufalmış, kalbim sığmaz içine, dar.
vedalarsa cephe almış, kalbe karşı ittifak var.
gamzelerden çukur açmış, içine "sen" mi düştü?
kanayan yarayı sindiremez, ne yağmur ne de kar.
şiddetim pınar misali, akar derin; kin doğurdu.
günaha bulanmış bu yarayı, söyle şimdi kim doğurdu?
al hançeri sapla kaleme, istirhamın en somutu,
ben sevdanla helaleştim, şimdi üstün sis bulutu.
tebessümüm değil riyakar, gülmek bence sahtelikti.
koştuğum bu yolda, en sonunda ben de ehlileştim.
gülmedim senin gibi, kalmadı da ben de gülen biri.
sevdalı yağmurlarda, böyle mesafeli kafana tak beni.
ben; çıldırmış bi şair, bilhassa kırgınım hayata.
tesadüf değil kader, yazdı bahtı yaradan alnıma.
güneşe, geceye değil, küskünüm şu geçmeyen zamana.
şimdiyse ay geceye küskün, titreyen mısralarımda.
utangaçlık mecaz yüzde ben, reddedilmekten utandım.
şafak vaktine koşmaktan, ben uykulardan usandım.
karabasan değil bu, çığlık atsam belki duyarsın,
ben rüyalarda ölen şair, adımı duysan sen de susarsın.
çivili bir zırh gibi, başımı ağrıtır bu yalanlar,
şimdi sobamı ısıtır oldu, senden geriye kalanlar.
güneşte doğardı eskiden, "sen" gibi şu odama..
hecesiz bi ölçü gibi şimdi, akıp giden zamanlar..