İçimde Bir Yerler

Sen yoksun diye ikiyle çarpıyorum

on dört şubatları,

sonra bölüyorum şehrin sessizliğine...

'post-modern' sevişmelerimizden kalma iniltiler,

onları da ikiyle çarpıyorum,

sonra gömüyorum şehrin sessizliğine...

geriye kalanları sıfırla çarpıyorum.

zaten yoksun,

ne fincanda ne telvede...

içimde bir yerleri kıraathaneye çevirdin.

sürekli adını okutuyorsun,

bilene de bilmeyene de...

'duadır'

hadi aşk,devril şehrim üstüne!

altta kalanın

Ah'ı tutsun...