Icimde Ki Sen

masum bir sevda yeliydin

içimde seni büyütürken/

hayallere dalardim

istanbulun parke tasli sokaklarında

yürürken ve seni sigdirirdim

daracik bir kafese hapis olmus

beynimin ücraa boyutlarına/

ve sen !

her seyinle

ruhuma kazılmış olan güzel/

benliğimi

garip bir paçavra gibi

kimsesizler sokağina

atip gittin/

Neden !

oysaki sana olan sevgimi

birak tanidiklarim

birak kadehdaslarim

gözle gorulemeyen

elle tutulamayan

nebevviyyat bile

taktir etmistir/

neden benim hüzünlü hikayemde

dünyada var olan

ve hiç eksik olmayan

ters döngü gibi

umarsizca ve katmerlice noktalanmistir/

sevdim-sevilmedim/

halbuki serden dahi gectim

lakin sonum uçurumlarda ki

sahipsiz taşlar gibi

düsüp parçalanmak oldu/

neyse ki parçalanmak

ayri ayri boyutlara taşmak

ve boyutlar içinde

yeni varliklar bulmakta

yeni bir kimyanin

canlanması gibi

tazelemisti beni/

o yuzden cananim

her yenilgi

her maglubiyet

seni benden uzaklastirmak yerine

sana daha da fazla bagladı beni/

ve her tazelenişim

benim için sana

bir firsat ve bir şans daha sunuyor/

ola ki gözlerin açılırda

beni ve içimde ki seni

görürsen

bu firsat ve bu şans

bir çok insanin isteyipte

elde edemedigi bir yasami

sana sunacaktir/

bekleyecegim can cazim/

cun ki ben tazelenmenin

nasil olusacagi teorisini

yasattigin acilarla

ve matemli anilarla

senden ogrendim gulum///