İçimdeki Çığlığın Dışsal İzdüşümü

Kendime ve başkalarına ördüğüm duvarların labirente dönüştüğünü gördükçe

Ve çıkış yolları izi hafızamdan silindikçe, bir köşeye sıkışıp kaldığımı düşünüyorum

Yaşamın ağır geldiği zamanlara rast gelip, nevrotik takıntılarıma teslim oldukça

Bana zamanın nasıl geçtiğini unutturacak, bir aşka yol almak istiyorum

Yaşamda, iniş çıkışlarım, zikzaklarım, zaman zaman duraksamalarım beni yorarken

Gerçekçi olmayan düşlerim beni, nereye gideceği belli olmayan yollara düşürüyor

Ve yaprak gibi rüzgârın önünde savruldukça, öyle uzun uzun düşüncelere dalıyorum

Gecenin zifiri karanlığını aydınlatan yıldızlar gibi, şimdi bana çok uzaktasın

Artık sadece uzaktan bakıyorum sana, parlaklığının sıcaklığını hissediyorum

Uzaktan bakınca ne kadar güven verici ne kadar huzur dolu gözüküyorsun

İçimdeki yalnızlık zindanında yaşarken, zamanın beni hançerlemesinden korkarak

Farazi hayaller kuruyorum sana dair ve o hayallere dalmış buluyorum kendimi

Böyle ne kadar teslimiyetçi ne kadar bana yakın ne kadar benden biri oluyorsun

Mesela gece kolumu uzatıyorum gökyüzüne, yıldızlardan sen olanı seçiyorum

Mesela avuçlarımın içine alıyorum seni, parlaklığın gözlerimi kamaştırıyor

Mesela seni alıp başucuma koyuyorum ve senle derin uykulara dalıyorum