Içimdeki Çocuktu Yalvaran Intihara

Kırmızı gecelerin birinde, öldü öylece dur diyemedim,

kal gitme, bırakma beni.. derken yoktu artık...

Ama ben ölemedim sen gibi...

Bileklerimi kesti çığlıkları doğrudur,

kanım akmadı doğrudur;

Ben ölmedim işte, içimdeki çocuktu yalvaran intihara...

Ve oydu kazanan kan revan...

Yara budak yok; bir bedene üç damla...

Gerisi bilindik geç kalmışlığın, intihar provaları işte...

Her defasında beceriksiz işte ölüm.

Zamanında usta yine, tam zamanında!

Kusunca ölünü avuçlarına,

binlerce kez öldükten sonra; doğunca birkez,

son kez kesecek boynumu cellat!

Gözlerimi kapatamadan gömecekler bedenimi.

Kapanmadan gözlerim, görmeliyim orda seni.

Öldüğümden emin olduktan sonra, demeliyim ki;

"Ölmek değilmiş sana ulaşmak; sana ulaşmakmış, ölmek" !

Hala aynı gözlerin ama o bedende o gözlerde dün gibi...