İçimdeki Fırtına

Akşam olunca

bir hüzün iner

gözlerime

nedensiz!...

Dalıp giderim

uçsuz bucaksız

bir denize...

Sakindir denizim

ama bilmezler

içimdeki fırtınayı...

Yelken yapmak isterler

hoyratça

izin vermem!

Kalbimin üzerinde

hakları yoktur

buna...

Gözlerim,

kalbim...

Durgunlukla

fırtına arasında

vurgun misali...

Hayal ile

gerçek arasında

gidip gelirken ben;

ne gemiler

gelip geçer

limanlardan...

ben gene akşam olunca

hüzün ile boğuşurum;

mutluluğun kıyısında.