İçimdeki Geçit Töreni

Yıllardır seni özlemiş,

seni beklemiş gibiyim sevgili!

Sanki..

Yüzümdeki çizgilerin arasında

Hep biraz seni saklamışım.

Hüzün yumağından ,

hüzün çiçekleri dikmişim kirpiklerimin arasına

Eskiyen yanımı bilmeden,

eski bir zamanın içinde kaybolup

büyümeyi bekleyen bir çocuk uyutmuşum,

takvimlerin sarı yaprakları arasında.

Ne çok eksik bilmişim oyunları

Sabahlara ne çok güneşsiz uyanmışım senden önce

Ay düşümü zamanlarda,

eksik düşler sermişim yakomazlar üstüne.

Renkleri, siyahtan ve beyazdan ibaret

resimler çizmişim hiç bilmeden.

Kızıl yüzlü bir akşam vaktini kaçırmışım mesela

Denizle güneşin dansını,

bir bardak çayın deminde görememişim,

kör yudumlamışım aldığım her nefesi.

Şimdi sevgili!

Şimdi Sen zamanı

Biz zamanı

Hapsedilmiş her şeyin ipini koparıp,

Gözlerimizin bağını çözme zamanı.

Üstümüze düşen ışıklarda yıkanıp

Çırılçıplak yeniden büyüme zamanı

İçimizden geçen nehirleri kirletmeden

Çağlayanlar altında gökkuşağı olma zamanı

Şimdi sevgili!

Şimdi B/iz olma zamanı

Bir olup Biz'likte büyüme zamanı

Buğday başakları gibi dolu dolu olup

başımızı Aşk 'a doğru eğme zamanı

Aşk'a hoş geldin deyip

Sofraya oturma zamanı

A. Kemal