İçimdeki Nağme

dağı çaresiz bıraktım çıkmaktan

gözüm korkuyor inmekten

umudum bulutlarla kol kola gezer

boynum ağrıyor

başımı bulutlara eğmekten

toza moza bulandı yüzüm

ağrıyor içimdeki

ter midir dost alnımdaki

yoksa hiçbir şey midir

orta yerde öylece oturan

hakikaten benim canım mıdır

inanmıyorum

inanmak istemiyorum...