İçimdeki Öteki

yine

sokaklara düştüm

karanlık...yarı aydınlık

gün boyu yalnızlık

sarınıp kendime yürüdüm.

güneş küsmüş

hiç açmamış.

hayallerimin denizine

dalıyorum

ıslık çalıyor rüzgar

geniz yakıcı yosunu tadıyorum.

görmediğim bir yüz

duymadığım bir ses

arıyorum..

kalabalıklar,..kalabalıklar...

sis bulutları gibi.

bütün sınırları yok eden

ruh gözüm.

su değmiş ateş sanki,

karardım

öksüz kaldım.

aralık kışına,

karlara

yalınayak basmış gibi

üşüyor bedenim.

yağmur ve soğuk,

sonsuz gökler de

bahara dönüşmeyi beklerken,

kendi karanlığını acıtan

ay ışığı sevgilim,

rüzgarlara verir kederini

tenimi üşütür hüznü

bundandır,

kan ağlıyor içimdeki öteki ...