İçimdeki Yara

Düşünme öyle... Kara kara

Düşün düşüne

Başım ağrıyor

Gözlerim kan ağlıyor

Bir çiçek gibi suya hasret

Ellerim buz gibi donmuş

Yüreğim yorgun

Kalbimde bilmek bitmeyen sancı

İçinden çıkamıyorum

çıkmaz sokak gibi

Sanki arabayım

Sür sür yol bitmiyor

Düşün düşün

Akıl kalmıyor

İçim içimi yiyor

Beni kahrediyor

Aklımda bir şey yok

İçim parçalanıyor

İçim içime sığmıyor

Nefes almakta zorlanıyorum

çekiyorum Havanın kokusunu içime

Belki içim ferahlar diye...

Düşünüyorum öyle boş boş, kalıyorum suskun!

Aslında bir şey demek istiyorum

İçim izin vermiyor

Dudaklarım söylemek istiyor kelimeleri

Kilit vurmuşum çıkmıyor

O an aklım durmuş gibi

Kulaklarım sağır olmuş, işitmiyorum

Dilim tutulmuş, konuşmuyorum

İçimde Y A R A var...

İtfaiyeci abi

Sen herkesi kurtaran, yangını söndüren

Benim içimdeki YARA yı söndüre bilir misin?

Sen öyle kara kara düşünen

Aç ellerini

Akıt gözlerini

Söylesin dudakların o güzel sözleri

O yüce EFENDİ ye, DUA eyle

O içindeki Yara'yı söndürecek

Sen yeter ki onun yollundan VAZGECME...