İçimdeki/Şikayet

ya sabır diye bekliyorum

içim soluğum,a dar geliyor

gözlerim bakmayı unuttu umutla

yarına hangi kanat kırılacak manşetlerde

hangi korkuyla susacak kelimeler

beklemek bir mechulu

demirden kapılar ardında

geceye güneşi çağırmak kadar uzak

toprağı koklamak kadar yakın

ey mizan/ı adil sandığım dünya

ey hak kefe/sinde vicdan,ın adı

ey elimde kırılan tutunduğum dal

ey gölgesinde sığındığım adalet

şimdi nerdesin............

içimde bir insan vurulur çarmağa

bir güvercin ölür çaresiz

bir özgürlük yakılır satırlarımda

ve acı bir alkış tutar takatsız ellerim

bedeli hiç bu kadar ağır değildi

yarının.

korkmak gönülde yıkmaktır köprüleri

kardeşe kör bakmaktır

talanına susmaktır insanın

bir bıçak yarası uyur göğsümde

sesiz acılar beslerim umarsız....