İçimden Geçen Uçurtmalar

Suskun bir hastalık var göğsümün sol çeperinde

uçurtmalar uçuyor özgürlüğe

kelepçelenmiş gibi duruyorum

yatağımın en kimsesiz köşesinde

...

içimde düşen kilit vurulmuş bakışlarım

sana ne çok ağlamışım

Kaçıncı yağmur bu yeryüzünü sensizlikle ıslatan

Dilime sürdüğüm bu günah hangi harfin

Kırık dökük sabahlara açmadık mı gözlerimizi

hangi şarkıda sana tutunsam

omuzlarımdan düşüyor dünya

bir çocuk karşılıyor

kaybedişi gözlerinde taşıyan

bir ses kırılıyor ruhuma dolanan

İçimde sen ölüyorsun

Cebinde hayallerini taşıyan bir işçi gibiyim

ne kadar çalışırsam o kadar eziliyorum

ölümün en afilli tarafında

vakti dar bir göçebeyim şimdi

senden yana çevirdiğim sol tarafımda bir sancım

şimdi nereye kaçarsam kaçayım

hep bir yanım ölümün soğukluğunu taşıyacak

biliyorum adımı dahi anmayacaksın

kör bir kurşun gibi delip geçecek

hangi mevsime gebe bıraksam seni

idam edeceksin begonya kokulu kadın kendini

Gideceksin harflerini toplayarak

sonra sessizce bir çığlık düğümlenecek

dudaklarımda

Nefesimi tutacağım

İçimde aşklar, içimde uçurtmalar uçuracağım ...