İçimden Geçenler

Konuşacak kimsen olmayınca bi iç çekersin

Susmanı dinleyecek birini istersin

Yaslanacak bir omuz ararsın

Başını okşayacak biri olsun dersin

Dersin de dersin öyle kendi başına

Acımaz kimse akan yaşına

Görmez sende ki yanlızlığı

Duymaz kimse sessiz çığlığı

Yine kalırsın karanlığın dostluğuna

Yaslanırsın o dipsiz düşüncelerin dalgalarına

Yaslandığın dalgalar da acımaz savurular seni

Korkarsın o fırtılardan kapatırsın gözlerini

Şimdi ise daha da karanlık olur her şey

Bu sefer korku da fayda etmez

Kafiyelerin de gücü yetmez

Ah be dünya gerçekten yalan dünya

Biliyorum elbet benden şair olmaz

Anlatamam kendimi hislerimi

Belkilerin arkasına saklanmış bekliyorum seni

Çabuk gel karmakarışık düşünler sarıyor beni