İçimin Dibindeki Fırlama

Bana ikide bir öğüt veren!

Babam mıydın neydin sen

Hep haklı çıktın dediklerinde

Babama kızar gibi kızıyorum şimdi sana

Bir keresinde de haklı çıkma

Başıma türlü türlü dert açma

Bana iyimser şeyler söyle

Bana 'bahar geldi' de

'Çiçekler açacak!' de bahçemde

Yalanı sevmediğime aldırış etme

Yalan da olsa söyle!

Sen de görüyorsun ki

Kara kışa elverişsizim son demimde

Umutlu bir şarkı yaz bir kere de

Yazamıyorsan

'(Güneşli günler göreceğiz çocuklar*)'de

Bu yaşımda bana dünyayı yükleme

Sen komut verme! Sus içimin ta dibinde!

Kulaklarımı tıkasam ne çare

Alışmışsın zırt pırt emre

İçim

Bu sefer seni dinlemeyeceğim

Seninle içli dışlı olmayacağım bile

'Bile bile ölüme gidiyorsun!' desen de

Dönmeyeceğim senin kıblene

Ben gayet rahatım kendi kıblemde

Nasıl olsa sen de geliyorsun benle ölüme

Bir de bakmışsın sen cehenneme, ben cennete

Ayrı düşmüşüz sonunda ölümün eşiğinde.

(*Nazım Hikmet RAN(Büyük ustam))