İçimin İçsizliği

Güneş batıyor bulutların kucağından

karanlık çöküyor

Evlerin pencerelerinden donuk ışıklar

gözlerimin seherinden

ince ince yaşlar sızıyor

Bir kadın ağlıyor içimde

hıçkırıkları beynimi parçalıyor

Ellerim

delice kulaklarımı kapatıyor

Tüm tokluklarıma savaş açmış

içimde bir şeylerin açlığı

Cephelerde umutsuz askerlerim

Düşman orduları kalbimi çoktan yenmiş

Güneş batıyor bulutların kucağından

sessizliklere zincirleniyor gözlerim

İçimde

hıçkırıklarla ağlayan bir kadın

Ayaklarıma

belli belirsiz bir soğuğun ürpertisi vuruyor