İçimizdeki Sözü Susturan - Kin

...Akıl tutkunun esiri, ömürün sonunda gizli...

Kaç baharın bilinmez yamacında

Yan yana bir umut varlığının soytarı hükmü

Yalnızlığa içlenir, bir dağın eteği sayesinde

Müziğin ritimleriyle koltukları kabarır

Telli duvaklı bir sabah kapısında

Mevsim dönencesi coğrafyaya tarih serer

Suskunluğa yanarız

Saat, gece soğuğunda dışarı çıkar ümit ettiğinde

Gelinciklerin kırmızı çarşafları sorgulanır açtığında

Yol üstünde onca ağacın kökü hakim

Bitkileri ezecek kadar günahkar olan suçlu olur

Soyutluğa soyunursun

Fizik ötesi bir cenin doğumunda içlenir

Hasretin uç noktasında beklersin

...Biz somut dünyanın teninde ıslanırız...

Hayat, yağmur duasının bir ışığında dinlenirken oturup

Çocuğun iç serüveninde ağlar

Bir bakar

Bir korkar

Akşamın karanlığında sahiplenir sesini

Avaz avaz toprak örter üstünü bağırdığında

Penceresinde kuş bile olmaz, kanatsız bir meleğin ayetinde

Sürgülenir geleceğine,

Yaşam pınarı olur önündeki kan dolu tas

Bir o baştan bir bu baştan azalmaya başlar içerse

Pis kokunun duvar aralarında kalmış sisiyle

Yıldız, bizim isteklerimizin mum misali yanmasıyla

Yanar onun ışıkları da

Dilim feryad figan sömürür kelimeleri

Artık suskunluğuma ne kötü bir geçmiş verilirse

Ondan sorulur düşlerimiz

İnat edilen şiirin simgelerinde yontulur kişiliğimiz

Yakılırız, şeytan adaletinde dilek dilemediğin zaman

Öğren ki

Kayacak ve sen, uçup gideceksin ellerimden

Yanacağız

Güz vakti yaklaşır artık yaprakların dökülmesiyle

Dökülürken bir bir gökyüzüm akrebin sokmasıyla

Yeryüzüne iner

İnenler bir daha ölmedikçe çıkamazlar göğe

Bunu bilirsin

Issız bir karanlığın soluk almayan sessizlik suyuyla

Nehirden canözümüz damlar başkalaşma ruhumuza

Kendimize iç geçirip,

Uzak bir ufkun çizgisinde sıkışırız

Yürürüz kaldırım veyahut avuç dolu yelken gemisinin rüzgarıyla

Önümüz kış

Önümüz soğuk bir yaz arkası

Her seferinde yükünü taşıdığın şu suyun incilerine bak şimdi

Yağmur gibi yağar üzerimize

Oysa ki

Umuda eksik bir taraftı bu içimizdeki kor

Geçmiş monologlarında sızdı, boncuk boncuk meydan kelimeleriyle

Ve sen, iki çift söz edelim dedin içimizle

Usul usul kin yaklaştı sözümüze

...Bittik...

10.10.11