İçine Düştüğün Esaretlerin Bedeli

Kahır beladır en başında ben...

sen kahrı sevdin, ben ise seni

yutkunur güneşim

kalkıp gider gölgem

daralan zamanlara kurşun yağdıracak kadar

katil bakışlar altında ezilir

gönül yarası

sızlanıp şilep şilep gözlerinden

edasıyla uçan kuştan haber sorarken

camın önünde duran kedi gibi sırnaşık

yalanlara dalarken

mechülden gelen gemileri sayar

yağmur damlacıklarından baloncuklar yapar

küçük çocuk elinde şekeri

tahminde bulunur ruhum

asırlık saat gibi

nemden gına gelmiş

soluk benzime haykıranlara

gülümsüyorum

göz bebeklerimde utanmanın verdiği esaret

bedeli peşin sayılan kiralık bir ev gibi

üstüne kilitlenir sonsuza dek

içine düştüğün esaretlerin bedeli...