İçteki Savaş

"belgelenmemiş duygularla örülü bütün zihinler

gözlerin hariç sahipsiz bütün desenler..."

bir dantel gibi inceliyor içimde düşünceler

hangi zincirle bağlamalı bir deliği öbürüne

nedensiz büyüyorsa ipsiz sapsız savaşlar

dıştan içe sayılsın yeniden bütün sayılar

yukarıdan aşağıya salınsın öfkeli karanlık

üç, iki, bir

iki ters, bir düz

bırakın uzasın zincirler ufka doğru

beyazdan örülsün son kez bütün danteller

güneşe beş kala beyinler delik deşik

tarih sayfalarında bir ayracı andırıyor kanlı gözler

geçmişle gelecek ayrılıyor tek celsede

şimdiki zamanı kovalıyor zihnimde bütün özlemlerim

anı yaşamak için başlattığım savaşlarım

içten dışa savrulurken insanlık

dünya meydanında kaybedilmiş geçmişimi aradım

ruhlar aleminden de önce

ben hiç yoktum, yoktu savaşlar

ne kaybettiğimi bilmiyordum, ne bulduğumu da senden önce

savaşı ilk kim getirdi bu karmaşadan önce

bilmek istemedi insanlık, sormak bile istemedi

savaşlar dünyanın geleceğiydi, gelecek içindi bu küskünlük

barışa k/atkı olsun diye bu suskunluk

üşümesin gereksiz zihinler

içteki savaş büyümesin diye bunca öfke, dışa doğru

bir, iki, üç

sınırsız zincir, sınırsız güç

kışkırtılsın kişisel hırslar ve unutturulsun içtenlik

sorgusuz sualsiz büyüsün bölüşülmez bölünmüşlük

yırtıldıkça dünyanın ar perdesi

yüreğinin yolunu bulamıyorken

keşifler yapsın uzaya insafsızlık

yeni yaşam yolları, uzay yolunun adı olsun

insansız dolaşsın bütün araçlar

bırak birbirine karışsın alakasız motifler

bir yaratığı andırsın ortak nefret

bir özlemi büyütecek toprak kalmasın

mekanik bir evrene atılsın insanlık

üstüne saçılsın altınlar

dünyanın mürüvveti için nasıl olsa savaşlar ve barışlar

yüzüne bakmayanlar, gerdanında asılsın

bırakın dünya parlasın

yüreğiyle konuşanların takacak bir altını olmasın

kırmızı örtüsüne bürünsün canilik

siyah bir hüzün kaplasın her yanı

su yerine kan içelim, şerbet yerine nefret

işte bu yıllardır beklediğimiz düğün

haksızlık değil, bilakis adalet

vicdanlar seyirci, oyuncular deli

oynayalım bir sağa bir sola

gece gündüz biz bize

savaşın tadı kaçmasın

kopsa da zihnimizdeki dantel