İfşa Ettim Beni

Aşk diye dönen turnalar

Umudu taşırken içimde ki yıkıntıya

Yaralıydı çocuk yanım

İçimde bir yerler üşüdü

Hep bir güneş bekledim ısıtacak

Semah dönen turna kanatlarında

Uzun ve yorgun bir yılgınlıktı benim ki

Yaralı bir coğrafyadan gelmeyim

Kimseler bilmedi içime çöreklenen acının derinliğini

Kimseler anlamadı kefensiz ölülere yasımı

Her karış toprağında kan ve göz yaşı olduğunu

Yıkılmış evlerde kaldığımı

Görmediler derelerin kan aktığını

Sürgüne gittiğimi

Bana anlatılanın masal değil, gerçek olduğunu.!

Acılı bir şehirde büyüdüğümü

Aklıma yüklenen onca ağırlığa

Sebep bildim yorgunluğumu

Ki.!

Gün oldu yaralarımı kanatarak sarmayı öğrendim

Gülüşlerimden sızan acıları dudak kıvrımlarına gizledim

Vurdum duymaz kalamadım hayatın acıtan tokadına

Vurduğu her yerde izi kaldı

Büyüdüm amma...

Yaralı çocuk yanımı avutmayı beceremedim

Yorgunluğuma yenileri eklendi

Kan ve göz yaşının olduğu her coğrafyada kanadı yüreğim

Doldu gözlerim

Militan yüreğim asi ve deliydi

Zulüm, haksızlığa siper etti bedeni

İçimde ki kalıntılar büyüdükçe

Her yerde ifşa ettim beni...