İhanetin Hikayesi

soğuk bir nefes tüm bedenimde şuan

hani deriz bu yolun sonu ötesi olamaz

varmış dipsiz bir kuyu gibi

derinliği olabildiğince ürküterek

sana ait değilim biliyorum,

diyerek fısıldıyorum.

Ve bir an olsun bozuluyor sessizlik

küçük çocuğun balonu kaybetmesi sandığımız

hep ayrılıkları,

yalan yanlış anlatmışlar bize.

Çocuk aşkları imiş meğer onlar.

Öyle değilmiş,

Şu an damarımda acı sızı

Bir o kadar titriyor bedenim.

Ama biliyorum ki

oraya ait değiller

Şuan süzülen gözyaşı beklenmiyordu meğer.

hiç sırası değil diye bir tarafım giriyor araya

Sana hala ihtiyacım var kadınım

öte tarafım darmadağın nedenini alamıyorum

bir başıma çıkamıyor kalıyorum öylece

kadınımın fotoğrafına dalıyor ağlıyorum.

birlikteliğimizde geçen yılların ardından

tenim gitgide donuklaşıyor

hiç olmadığım biri

aynada daha önce görmediğim ben

kurmaya çalıştığım cümleler benden ayrı.

düşünemiyorum şuan,

başkaları ile sohbeti geliyor aklıma kadınımın

beklenmedik şekilde ona hala ihtiyacım var diyerek

hissediyorum gücümü aldığım inandığımmış meğer.

her şeyi o an oracıkta bırakmış

almam gerekenleri de almamışcasına.

Hesap sorasım geliyor telefonu kaldırıp

Neden ben dünyanın yükü üzerimde şuan

anlam veremediğim milyon kere düşünmek

her şey zoruma gidiyor dövünerek

bir an tutuyor hıçkırıklar

sonrası derin bir sessizlik daha.

tanıyamadığım başka bir adam aynada

sadece bakıyor bana anlamsız ve boş.

zoruma gidiyor şuan

yaşanmışlıkların sonrası yazıp

hatırlamak dakika ve saatleri.

bir başka tarafta hiç olmamış gibi yapmak

bu kadar yüklenmek gücüme gidiyor

hak etmediğini düşünmek

ihanet edenin kalbim olduğunu bilmek

şuan zoruma gidiyor...