İhanetname

İsteseydim İsa çarmıha gerilmeden,

Ona inanıp senin doğacağın günü sabırla bekleyebilirdim.

Sevdiğine kavuşmak istemez mi insan?.

Saçını kır çiçekleriyle koklayıp,

güneşin batışında sevişmek istemez mi

hele bir de şiir gibiyse hasret,

kaybetmeyi de kabullenmez mi gözünü kırpmadan?.

Düşünüyorum da bir tanem dünyamı güzelleştirsen bile

yine sensiz olmayı yeğlerim.

istediğim için değil

haketmediğin için

bazan içine doğuyor ihanet insanın.