İhtiyar Tekne
Öyküler yeni, ömürlere kur tümcelerini
Parkasını kim çalmış devrimin hep yoksul
Diye üzülme
Sözcük bulaşmış bir geceyi tamamla
Ortasında sabah olan bir yalnızlığı dene
Omzu yaralı ihtiyar tekne
Eli yüzü düzgün bir anıyla çıkıp gelir
Hikâyeni kime gizledin, seninle gelen hikâyeni
Ergendin, kınalarından çıkma derdi annen
Sen bir çocukta kurardın rüzgârını
Yarınları koyma torbana zamana güven
Binlerce bir bulut çömelir gökyüzünde
Çoğul bulutlardan biri
Ellerimi sözüne doğrulturum su yorulunca
Eski yolcusun alfabesiz düşünürsün
Üzümden güz gelir senden ikindi şefkati
Allar sürdün yıllarca sesinin renginde
Nasıl kaldırmalı bu kuşların uçuşlarını
Bir ayrılık gibi uçuyorlar her zaman
Ömür sürmeyi yeni öğrenmiş alınganlığındasın
Yüksek bayırlar en kanadığın gölgelerdi
(Akatalpa, Ekim 2011, Sayı 142)