İki Bilinmeyeni Denklem Gibisin / Sevgili

gözüm aydınlıkta seni görmezken

sen kaşarlanışın yaşamın deminde

kelam başka kalemin aşka çaldı

kalmışsan bu ne lahana turşusu

ömür çekmez kaldın meşke

dondurdun elinle bahane

keşfini bulmuşken tekmeledin keşke

gelmediğin bu aşka şahane

bir solukta içtiğin sigara gibi

içimde yanandın yar

olurmusun tesseli ol

demem

terk etmeyi sevmedim

emin ol...

sevmedim ayrılıkları

hiç bir zaman

hele sen ben olunca

içim dağlar

*kör olasın demedim

kör olmadan gör beni...*

hep eziklik rolu oynama

görürler seni her zaman

kükrerim sel gibi akarım

farkındasın gerçeğin

yazılınca kötüleşen oyunda

sen kendine dem eyle turnayı

buda sana kalmaz sanma

anlarsın bir gün geçer zaman

mahsumlaşıp içini döküyorsun

bu iki yüzün iki bilinmeyeni denklem gibisin

halbu ki bunu çok iyi öğrenmiştim

sen bana unutturdun çözmeyi

aslında ben beyaz yüzünü değil

bilinmeyen kara yüzünü sevdim

asıl olan söz bu sevgilim

bilirim insanı cez eylemesini

hep at gözlüğüdür takmasını

kendisini görmez azlığını

arkasını görmez gözleri

ondandır olup bitenleri

sersemlğin erdemliğe karışır

bir kere düşmüş alınyazgısı

yok öyle mutluluk yazgısı

maden dizgi elinde

ne yaparsan yap çekersin

buda sana çektiğin son olsun

şirin olsan ferhat gibi yandığım

nerdesin

baharda tanıştığım

Ferhat gibi dağları delsem

Şirin şirin mi olur bildiğim

02/05/2011 - Karataş

**son bilinmeyeni denklemi oldun unutmam çünkü son olan başındaydı**