İki Çift Sözüm Var Aşka

kızıl kan sızıyor eski yaradan

ayrılık olmasa çıksa aradan

canlandı hayalin geçti buradan

yanakların al al dudağında ben

hatırası bende saklı hikayen

beni benden aldı iğde kokusu

dikenin ucunda aşık uykusu

korkular çoğaldı ürperince su

efkarlı efkarlı dolaşan bulut

dile gelen rüzgar diyor ki unut

anasından ayrı kuzunun sesi

neyin habercisi bilmem ki nesi

yine dumanlandı dağın zirvesi

gönül dedikleri yangın yeridir

kor ateşler düşer yürek eridir

başaklar kurudu orak biçmedi

bu baharda sensiz çiçek açmadı

etme, gitme dedim sözüm geçmedi

pazar pazar gezdim kalmadı gücüm

aşk hazine imiş çoğaldı acım

söner, alevlenir küllenen mazi

mazide olanın çekilir nazı

alnımda kurudu yazılan yazı

gül, diken ve bülbül sembolü aşkın

aşk üstüne şiir söyledi şaşkın

birbiri içinde acıyla sancı

cefası cezası başımın tâcı

vefasız elinden içtim ilacı

yaşamak yerine ölümü seçtim

senden geçemedim kendimden geçtim

kurt oğluna deli dedi görenler

sevenin dilinden anlar erenler

kurudu kökünden yediverenler

bir çıkmaz sokağa düştü yolumuz

başından belliydi belli sonumuz

Arap Kurt