İki Damla Gözyaşın da Saklı Cennet

(Cevizin kabuğunu kırıp özüne inmeyen cevizin hepsini kabuk zanneder. İmam El Gazali )

Yüzüm ay parçası ya da bereli

Boyum selvi ya da bodur gül ağacı

Kilom elli okka

Ne fark eder

Hayat öğretti bana bir sivilcenin alıp götürdüklerini

Büyüdükçe öğrendim baktıkları kadar göründüğümü

Sevildiğim kadar güzelleştiğimi

Hatim ettiğim Kur'an kadar

Hatim ettiğim günahlarım da doldu kâseme

Secdeye değdiği kadar aklandıysa alnım

Değmediği kadar is bulaştı yanaklarıma

Ayağım taşa takılıp düşsem boylu boyunca

Hangi günahımın çelmesiydi bu dedim

Eksik etmedimse dilimde duayı

Sitem de yükledim kimi zaman

İsyan bayrağı çekmedim asla Yaradan'a

Hayırsıza bile hayır yükledim

Vardır bir hikmeti Rabbim çıkardıysa karşıma

Buğulu camların ardından baktılar hep ruhuma

Gördükleri kadar yargıladılar yüreğimi

Yanlış hükümlerle üzdüklerinde

Hıçkırıklara boğuldum

Ama göstermedim yine de ağladığımı

Ustanın dediğini dedim

'Cevizin kabuğunu kırıp özüne inmeyen

Cevizin tamamını kabuk zannedermiş'

Özümü görmeden kabuksun diyenler oldu

Serzenişime kulak tıkadılar insafsızca

Ağladım yüreğimin göremedikleri yerinden

'Gözlerinden akar günahların'

'Ağlayarak et tövbelerini, dualarını'

'Samimi iki damla gözyaşında saklıdır cennet' derdi annem

Büyüdüm cennet hayaliyle

Büyüdü benimle birlikte günahlarım, sevaplarım

Yaradan'a avuç açtığımda

Üzüldüğüm kadar üzdüklerime de

Tövbelerim kadar dualarıma da ağladım

Nihayete erdi ömür

Keşkeler kaldı avuçlarımda

Keşke buğulu camlara yazmasaydınız adımı

Keşke ruhumu kabuk saymasaydınız

Kırıpta kabuğu, varsaydınız yüreğimdeki manaya

Karanlığım kadar aydınlığımı da görebilseydiniz

Bunca sitem yüklemezdim dilime

Anlaşılamamanın gözyaşı düşmezdi payıma