İki Kırlangıç Dilime Yuva Yapmıştı

Üç yıl kadar önce

Bir bahar akşamı

Atarken kahkaha

İki kırlangıç

Dilime yuva yapmıştı...

Gün boyu

Gece boyu

Hiç mi uyumazlar

Sürekli

Cıvıldaşırlardı...

/Memnundum

Mecnundum.../

Üstelik

Çocukları da olmuştu

Bütün mevsimlerimde

İnanamıyordum

Her yanımda

Bahar dalları açardı...

Bu yılsonu

Birdenbire soğuklar bastırdı

Sanki kışın baharıma garezi vardı

Açsam ağzımı

Soğuktan donuyorlardı

Ellerime aldım tek tek

Uçurdum

Mecburi göç başladı...

/Beklerim havalar ısınınca.../