İki Kişi

İnce kirpiklerinle sarhoş olmuş bir adamın gülümsemesini tutmuş o gözler,

Anlam veremediği bir şaşkınlık içinde kaybolur.

Uzaklara özlem dolu hayallere bulanmış düşünceler.

Birisini düşündüğünde yanında başkası bulunurmuş.

Ellerinin narinliğine yansımış güçsüzlüğün,

Cesaretine doyamamış bir şovalyenin maskesi yüzün.

Şefkat dolu kucağına yaslanmasın bir baş,

Kırılgan kalbine çok dokunurmuş.

Sessizliğini aşılmayan duvar olduğunu sananlar olmuş.

Güçlü sandıkları elini tutsalar Ah!

Her beden ilk bahardaki yapraklar kadar kendini güçlü sansalar da,

Sonbaharda düşeceklerini unutmuş.

Gözyaşların kimsenin bulamayacağı yerde akar sessizce,

Bedenin herkesin arasında bulunurmuş.

Başka gözlerde kendini aramaya çalışırken.

İçinde yaşadığın iki kişinin arasında kaybolmuş