İki Kişilik Yanıttır

İki kişilik yanıttır

Durgunluğumun sesi

Kara dalları arasından

Islık çalan

Eğri köklere

Ufkumda tek sınırdır

Dibinden geçen yolcuları seyrettiğim

Yoluma göçen

Duvar yıkıntıları

Çekinmem göçüklerin

Görünen

Çatlaklarından

İnadına

Falezlerinde açan

Uçurum çiçeklerini geçiririm

Dizelerimin sadakatinden

Yine de

Ara sıra

Gedikler verir hallerim

İçime sızan ince ateşlerin arasında sokulduğum

Çiğdemlerin nazlı gülüşünden

Duymazlar

Durmadan aşınan kayalarımda

Özlediğim

Buğulu nefesini

Ve

Sen

Bilirsin

Gecemin nemi

Kirletilmiş bu günlerin

Son inancıdır

Bedeninin analığı

Kefensiz gömülen şiirlerimi

Gün doğumlarına uyandıran