İki Kişiydiler Seslendiklerim

Hafif meşrep bir gecenin

koynuna girmişken,

dillendirdim kendimi

hayal ettiğim rüyamda.

Madem düş kurma vaktiymiş zaman,

uçuk kaçık fikirlerin

ele avuca sığmaz

yaramaz çocuğuyum

gecenin en sert iklimlerinde.

İki kişiydiler, seslendiklerim.

Hayalimde ki rüyamda

iki yalnız insan,

iki mahkum...

Yinede zamansızlığı düşlerimin

meşhurdu ve erkendi hep;

kırık bir ses

nefessiz bir bakış.

Neresinden baksan

hep acele,

ruhumun taptığı mavi tutkularım.

İki kişiydiler, seslendiklerim.

Hayalimde ki rüyamda

iki terk ediliş

iki aşk...

Buram buram siz kokuyorsunuz hanginize gitsem,

arkamda bir kız çocuğu edası

her seferinde mecburiyetler.

Hasretlik çekiyorum tıpkı size benziyen

hanginize gitsem

arkamda bir kız çocuğu edası

seni bana hasret diyorlar,

erteliyorum tez vakitten

sevişmeleri.

İki kişiydiler, seslendiklerim.

Hayalimde ki rüyamda

bir tonton ihtiyar

iki cenaze...

Hafif meşrep bir gecenin koynundayken

döner geri;

Kurtulmak istediklerine...