İki Neden

İki nedenle yanar yürek

Ya acıdan,ya aşk tan.

Bizimki aşk için yansın.

Bu yürekteki yangınsın.

İki nedenle söylenir söz.

Ya yergiden,ya Sevgiden

Bizimki Sevgiden söylesin

Bu dudaktaki sevgisin.

İki nedenle oynar bilek

Ya koparmak,ya onarmak

Bizimki hayır eden onaran olsun

Bu bedene hayırsın.

İki nedenle akar su

Ya hüzünden ya mutluluk tan

Bizimki Mutluluk dan aksın.

Bu Sularda Mutluluksun

İki nedenle eğilir baş

Ya utançtan,ya övgüden

Bizimki övgüyle eğilsin

Bu başa Tanrımdan Övgüsün.

İki nedenle çarpar kalp

Ya korkudan,ya sevinç ten

Bizimki sevinçle çarpsın

Bu kalpte Sevinçsin

İki nedenle tek olur yürek

Ya nefret den ,ya sevdadan

Bizimki sevdadan olsun

Bu yürekte SONSUZ SEVDASIN...

Su Kübra Deniz