İki Parça Ümit ...

Çöpçatan ,

Kuş yuvası bir aşka düşünce yazgısı

Çalı çırpıdan

Ayaza karşı metanetsiz ;

Genelev sevişmeleri dürüstlüğünde kadının sevdası

Hakikatsiz....

Kör bıçak kesiği gibi her bakış ,

Merhametsiz .

Terkedilmiş bir saray kadar tenha yürek

Bitmez tükenmez bir yolda iki kişilik ,

Yoldaş eder yalnızlığını

Girer koluna

Yol alır

Tükenişe seyyah kadın...

Berlin'de tiz bir sinegog çığlığıdır acısı

İstanbul'da kayıp bir çocuk korkusu .

Cehennem dünyadan bir kalem üstün görünür gözüne

Her gün ölür !...

Hiç sevilmemişcesine çorak bedeni

Hiç öpülmemiş kadar kurudur dudakları

Aşka dair bildiği ne varsa

Saklıdır bir kütüphanenin tozlu raflarında ...

Anne sütünden yeni kesilmişcesine eksik

Sokulacak bir sıcaklığı yok !

Sağanağa yakalanmış kafes kuşu

Sığınmaya izin vermiyor çatı altları ...

Sol yanı felçli ,

Sahipsiz bir kıta kadın

Defalarca hudutları yağmalanmış ,

Defalarca işgal edilmiş

Ve hiç fethedilmemiş ...

Lügatta adına yuva denen bir yerde

Dört duvar kara perde

Sevgisiz iki kol arasında

Canı yanıyor

İçi ağlıyor her sevişme sahnesinde ...

Susuyor kadın

Susuyor ;

Çok korkuyor ...

Ya gidip bir kez ölmek,

Ya kalıp her gün öldürülmek var kaderinde

Çeyizinin en nadide parçası

Yazgıyı bırakıp geride

İki parça ümit atıp tahtadan valizine

Korkular dolu avuç içi yüreğinde

Gidiyor kadın ;

Gidiyor bilinmeze .....

Paylaşımda sözü geçen kadının ; paylaşan kadınla , uzaktan yakından bağlantısı yoktur ...

Bir kadın sığınma evinde , masa üzerine yatırılan bir kaçıştan esinlenerek yazılmıştır...