İki Saniye

ay ışığı tam yüzüne vururdu

gece yarısında

olmak bilmeyen sabaha inat

en masum halinle uyurdun

yorgun bedeninle kollarımda

sonra bir his dürterdi ikimizi

daldığımız rüyanın;

tam orta yerinde yarınsızca

ve gözlerim gözlerine denk gelirdi

iki saniyeliğinede olsa

sonra tekrar bırakırdı bedenim

göz kapaklarımı, emrine

yani gidişine..