İki Sardunya

Akşamı ebeleyen

Çocukluğumuz gülüyordu

Gözlerinde

Ve

Henüz

Kirletmemişti

Dut ağaçları

Ayakuçlarımız

Çocukçaydık

Bilmiyorduk

Uzakta bir yerlerde

Reenkarnasyon şiirler yazıldığını

Bilgelerin

Öyküsel yanına/

Safçaydık

Aslında

Ayrı şehirlerin

Güncesinde kokan

İki ayrı

Sardunyaydık

Devrilen mevsimlere inat/

Dardaydık

Yinede

Sorgusuz

Upuzun türküler giydirdik

Suyun dalgasızlığında rüzgâra

Avutarak

Korkak ellerimizi/

Gecedeydik

Oysa

Sığınırken

Yüreklerimizin ana bakışında

Güneşin selamına

Biz hep

Sevdadaydık