İki Yaramaz Çocuk
Rastgele karşılasan iki yaramaz çocuktuk ikimizde
Daglamıştık tüm acıları
Şaşırmadan yürümüştük bu yolda
Sağa sola çarpmadan
Baş kaldırmıştım oysa tüm şiirlere
Şarkıların yeri yoktu ki gönül bahçemde
Bozuk para gibi harcadım serseri duyguları
Vurgun yedim gönül sokağımda
O mavi balonlarda bulurdu mutluluğu
Ben özgürce kanat çırpardım
Kâh deli dolu
İkimizde bambaşka hayatlardan geçtik
Yollar girdi aramıza
Yıllar...
Ayrı yollara yöneldi ümitler
Ümitsizliğe bıraktı yerini şiirler
Özledim mi ?
Evet ..
Bir hırçın dalga gibiyim
Ellerimle boğdum tüm hevesleri
Susarak kanattim dilimi
Bir derin deprem hasretin göğsümde sızlarken
Gün batımı yerini karanlığa bıraktı
O son trende kalktı
El salladım bakarken ardından
Sen yol alırken özgürlüğe doğru
Prangalar yedi yüreğim
Çığlık çığlığa şimdi tüm özlemler
Bahçelerim sensiz
Sessiz..
Çiçekler solgun
Kanayan yerim
Ağrıyan sızım
Bulutlar geçiyor göz bebeklerimden
Puslu ,sisli
Sevmek mi ??
Artık çok uzak baharlarda ..