İki Yüzün Karasını Sevdim
ah
hayat inci gibi geçmişin acıları
yıpratmıyoru gamsız gülüşleri
yaşanmaz kıldığımıza özlem duyduğumuz
yaşanmayan gerçekliğin eşiğinde gideriz
bazen durgun sular gibiyiz
hele bir baksan
sel gibi akarız ölüme sevdaya
yol biçilen yollara
bir ömrün suyunu içeriz yüreğimizde
her seferinde iki yüzlüğünü sevdiysem
uyuyan yüzlerin ölümü yaşayanlar
bin defa ölüm gelse kapına
size yakışmaz
benim maskem gerçekliğim*
* ben başka maske tanımadım ki
gördüğümde çoğu zaman ürkmüşüz
yada kinimiz kalmış duymazlara
körün körleri olmuşuz
o kadar ki
maske takılmış ki
hepsi de karavana taklit maskeler
gerçek maskeyi sevmişim
ah Arnavutlu çocuğun hırsızlığı gibi
der ki
annem tutar torbayı ben çalarım
kim yapmaz ki
kapitalist sömürücülere çalışmak olmaz ki
ırgat olduk yollara koyulduk
koyun misali kaçaklara kurulduk
zalimin ölümüne can verenler
sere serpe durduk güne
ayrılık zor olsada gücendik
durduk
sevdayı ölüme saydık
sevdalım olsun ömüre biçilen
seni sevdiğim kadar
haykırıyorum
sesin çıktığı kadar yankılanır
umuda yarınların olsun
güneşli günlere
can dost
giden yiğitlerin ardında
dost hasreti çeken sevdamız
ne şan nede onur kalandı
yalnız kan üzerineydi
yaşam seriveni
o zaman şerefsizleri sevmek varsa
iki yüzün karasını sevdim
28*12*11*Karataş