İkide Bir Uzak

yapış yupuş sıkılganlıklarla

kabuslar da bitiyor oyunlara tutsaklıkta

hayatla dalga geçiyor yalana alınmak

küstah sislere yakalanmış her anımız

biz biz olmaktan çıkmışız

ikide bir uzaksızlık

anında makyajlı faşizm...

kafası kopsun bu kaçma isteklerinin

mahallenin evleri huysuzca inlerken soğukta

sokağın daracık göğüne uzanan bakışlarım donuk

yorgun kaldırımlarda terli isyanı ayakların

sinema parası biriktirmekten ibaret hayat

zulümle kavga etmekten gayrı...

tartışmasız çoğunluğum bu yalnızlıkta bile

sesimi ortak özlemlerimizi bağırarak temizliyorum

yüreğimin aklı işçilerde

sevgim bir gün olsun paslanmıyor bu yüzden

ve en ağır işkencesindeyim yoksunluğun

ama en uygar düşüncelerle sarıyorum

insanlığımın ağrıyan yerini

müzmin mutsuzluklardan ötede

zerresine eşitliğe sevdalı...

"sen benim yorgunluğumun

aksaray gökgözler dinlenme tesisleriydin

gözlerinin buğusuyla irkiliyorum her gece ortası

ve hep ilerileri konuşmak istiyorum umutlarınla..."

...