İkimiz Ey Sevgili

Dört bir yandan sarıldık, duygularımız bunaldı

Gözü açamadık uğraşmaktan ölesiye

İkimiz, kurulan onca tuzaktan bunaldık ya,

Hatırla

İkimiz ey sevgili, göz kamaştıran parıltılarla boğulduk

Gün her doğuşta yeni acılar ekti üzerimize

Dal dal, yaprak yaprak, ölmeye maruz kalarak

İkimiz, kurulan onca tuzaktan bunaldık ya,

Hatırla

Ne zaman bir adım attıysam sana doğru, tutuldum

Zincirlediler, adlarını dahi bilmediğim adamlar

Kin akıttılar, kin kustular,

Oluk oluk kan olup aktılar üzerime

Kinleri bitmeyecek, gözlerinde görmüştüm... acı acı

Ne zaman bitti diye düşündüysem cezam, olmadı,

Zindanlarda unutuldum

Ağladım, ah çektim baktıkça kaderime,

Salyalar akıtarak her şeyi ortaya yazdılar,

Ve öyle cesurdular ki, iffetsizlikte azdılar,

Ne zaman geri durmak, düşünmek istediysem sessizce

Kaçtığımı farz ettiler hücumları sıklaştı, vahşice...

İkimiz ey sevgili, göz kamaştıran parıltılarla boğulduk

Gün her doğuşta yeni acılar ekti üzerimize

Dal dal, yaprak yaprak, ölmeye maruz kalarak

İkimiz, kurulan onca tuzaktan bunaldık ya,

Hatırla...

Hatırla, yine bir haziran akşamıydı, ikimiz

El ele tutuşup sahilde gezerken, kumların üzerinde

Hayalde; hayaller saf, hayaller bitimsiz...

Karşımızda sessiz, sakin çarşaf gibi Akdeniz

Kanadı kırık bir martıya rastlamıştık,

Nasıl da acımıştın

Kanadını sarmak için usulca eline alıp,

Bağrına basmıştın

Orda, o martıyı ben saymıştım,

Göğsünde huzur ile kendimden geçmiş,

Kalp atışlarının ritminde uyumuştum

Ve az sonra göreceğim

Kâbuslarla dolu bir rüyanın uykusuna dalmıştım

Sonra korkuyla uyandım, dehşet içindeydim

Esip gürlemesi olmayan sinsi bir rüzgâr geldi uzaklardan

Birleştiler, içimdeki kurtçuklarla...

Rüya deyip geçme, işte ben görmüştüm

İkimiz ey sevgili, göz kamaştıran parıltılarla boğulduk

Dal dal, yaprak yaprak, ölmeye maruz kalarak

İkimiz, kurulan onca tuzaktan bunaldık ya,

Hatırla...

........Elazığ,08.06.2011