İkimizden Dönüyorum

/menzilde beterdir aşk/

ikimizden dönüyorum

elimde akşam bilezikleri hüznün

kolyesini takmış yalnız gölge

sürmeler (ç)ekmiş yalancı bahara

görüyorum nazenin kırlangıçları

/kızıl göğüslerine damlıyor şua/

güneşi uğurluyorlar

acının çatrağında kanatlar

bir çınarın soy ağacında belki

ikimizden bahsediyor kader

daha dolmadı oysa günün çukuru

kızıl eteğini toplamadı şems

mora çalarken hırsız gönüllü ufuk

kırbaçlıyor kararan şakağını aşkın

arka sokağımda insan suretleri

sükutunu selamlıyorlar şimal yıldızın

/akşam yağıyor birden şehre/

bulut bulut cumbalardan

anadan doğma deniz

geceliğini giyiyor utangaç

dalgalara düğüm atıyor gemiciler

yakamoz satılıyor deniz pazarında

mercan tezgâhlara inciler dizilerek

denizin tuzuyla temizleniyor kayıp zaman

ikimizden dönüyorum

nefesimde kurumuş dudak uçların

gözlerine kapanan amâ beden

başımda nahif bir esrime

bir yanım çile, kasvet, elem

külde gül goncası...

şimdi arzuhal busesi yaralı rüzgâr

elvan duygulara sebil serpintisi

gönlüme met cezir işte firak

tekmeliyor hangi kıyıma yeltense yüzün

lodos türkülere ferman verircesine

bedevi (t)ellerime vuruyor efsun

sazlarım ağlıyor ölürcesine

nakışında (u)yanıyorum ufkun

dilime hicran güftesi peşrev...